Maske-siz
Kolay iş değildir hep tebessümle bakmak hayata.
Her şeye rağmen o gülümsemeyi kaybetmemek zor iştir.
Hatta “gamsız” damgasını bile yapıştırır bu iş sana.
Ama ne kaybettirir ki, sen mutlu olduktan sonra, hayata umutla bakabildikten sonra?
Hiçbir şey. Bir o kadar kazançlı kılar seni bu kötü, zor, kısa hayatta…
Zordur, çünkü ilkönce kendinle başlamalısın işe. Etrafa gülebilmek için başta kendinle barışık olman lazım ki çevremde böyle insanlar azınlıkta. Bir yıl da bile dört mevsim varken, insanlar kışı seçiyor maske olarak.
Evet maske. Çünkü insanlar nedense kendilerini oldukları gibi tanıtmaktan yana değiller. Bunun sebebini çözmüş değilim. Belki de bana uymayan bir durum olduğundan bilmek için çaba sarf etmiyorum.
|
|
Yüzlerine olmak istedikleri, olması gerek belki de(onlara göre) maskeyi takmak daha cazip geliyor muhtemelen. Bu onlara ne kazandırır henüz bilemiyorum ancak o maske altında ki yüzle karşılaşmak ancak karşı tarafa güvensizlik oluşturuyor. Onlara göre iyi ilişkiler kurmak için takılan maskeler ilişkiyi kaybetmekte rol alıyor. Bu bence yorucu da aynı zamanda. Hayat karşısında nerdesin bunun karmaşası çıkar bir saatten sonra.
Kendinle barışık olmalısın ki başına gelen kötü olaylar, olumsuzluklar zamanında yanında olabilesin kendinin. Maskesiz, tamamen SEN olarak. Hataların karşısında pişmanlık duysan bile kendini affedip onlardan ders çıkarabildiğin zaman gülümsemeye devam edebilirsin. Güçlüsündür çünkü hayatın karşısında. Yıpratıcılığına rağmen ayakta durabilmişindir ve bu da insanı muştu kılar.
O an fark etmelisin ki en güzel maske “sensin”.Sahteleri ile uğraşıp kandırmaya gerek yok başkalarını ve en başta kendini. Varlığınla,duygularınla,du ruşunla kazanırsın seni.
Sadece insanların sana değil seninde kendine güvenmen önemli. Ancak bu yollarla zaferlerine yürürsün gülümseyerek…
|
Mola 
